Voortgang in ons Paleis

We hebben en gaan weer flink shoppen. We hebben van alles nog nodig. We hebben in middels deurklinken gekocht, nog wat roedes, lampen voor de woonkamer en kelder, een hopelijk passende radiator voor de badkamer, maar we zijn er nog lang niet. De keukenradiator, badkamer kastje en verlichting hebben we het hartste nodig.

We voelen de deadline dichterbij komen, nog twee weken te gaan! Dan komt de vloerbedekking en dan kunnen we alleen nog maar kleine en eenvoudige dingen in het huis doen. Want tja... als je het prijskaartje van de tapijthandel bekijkt dan begrijp je waarom we extra zuinig zullen doen met het tapijt. Vandaar ook de volgende huisregel: 'schoentjes uit bij de voordeur'.

Ondertussen zijn er wel een zooi dingen (bijna) af. Het behangwerk heeft nog maar enkele vierkante meters te gaan (wel veel lastige stukjes). De kraan in de keuken is gemonteerd, de meeste roedes hangen met glasgordijnen er aan en last-but-not-least de netwerkkabels zijn allemaal gemonteerd en getest (van de kelder tot in de schuur), hehehe.

Naast dit 'normale' werk ben ik ook nog effe de Internet aansluiting aan het regelen. Let's face it, zowel Sandra als ik hebben het nodig om te overleven. Het is een primaire levensbehoefte naast een wc en schoon drinkwater. Neemt niet weg dat het pittig is om precies het beste te kiezen wat er voor ons mogelijk is. Momenteel blijven over Casema kabel (digitale) tv, telefoon, Internet en Tiscali met het goedkopere Internet en telefoon. Ik denk dat ik voor de T for Tiscali ga, dat scheelt 10 euro in de maand met analoge TV.

Vooral leuke dingen deze week

Afgelopen maandag en dinsdagavond zijn we gaan shoppen voor de nodige dingen in ons huis, schroefjes (verkeerde gekocht), stuff voor de waterkraan, de laatste roedes, een radiator voor de badkamer, alle deurklinken (ja ja :D), lampjes... pfff en nog een hoop nodige dingen. Dus we zijn nog wel effe bezig met al die dingen inbouwen. We zijn er nog niet, we hebben nog zat nodig, maar het gaat de goede richting op.
Maandag 13 februari komt steeds dichterbij (ik heb een fel rood countdown tellertje in mijn hoofd), want dan komt steeds dichterbij en allerlei dingen zaken klaar zijn. Dit is al het houtwerk, alle dorpels, de deur klinken moeten gemonteerd zijn en alles moet leeg zijn voor het leggen.

Benedicta (de Informatica richting VIA afstudeerster) is geslaagd! Ik heb haar geholpen door haar afstudeerverslag gedetailleerd te becommentariseren, zodat ze dingen kan verbeteren. Ze heeft me al hartelijk bedankt voor mijn inspanning en dat is natuurlijk altijd leuk dat het een succes heeft opgeleverd. Ik heb als dank er een etentje aan overgehouden. Ik moet nog even overleggen met Sandra hoe ik dat in alle werkzaamheden ga laten passen...

Allebei op reis, maar niet samen weg

Halverwege februari, op een maandag, wordt onze vloerbedekking gelegd. De dinsdag middag sta ik met twee voeten in Athene voor 4 dagen (dat is 500 euro goedkoper dan 3 dagen). Er is daar in een veelste duur hotel het Global Grid Forum (GGF16) georganiseerd. Ons Security team heeft een speciale lange sessie op de donderdag van de week, dus alle ogen zijn op ons gericht. Zowel veel onbekende mensen, als veel bekende mensen, maar ook de 'big chiefs' van ons Europese project zullen uiteraard toekijken hoe wij de standaard zetten. Dus dat worden "Pittige Tijden".

Op een dinsdag en woensdag begin maart heb ik een vergadering van de "Middleware Security Group Meeting" op het CERN terrein even buiten Genève. Het CERN terrein is het grootste natuurkundig instituut ter wereld. Tevens gebeurt hier nog wel eens wat meer, zoals technologische innovatie in de trent van de World Wide Web (WWW) 'uitvinding' van Tim Berners-Lee en zijn team. Daar danken wij momenteel alle websites aan zoals we die nu kennen. Uiteraard zijn er nog wel velen te noemen (waaronder mijn werk, de ontwikkeling van Grid infrastructuren), maar dat is niet al te boeiend.
Wat wel leuk is, is dat Dan Brown (DaVinci Code) een boek heeft gewijdt aan CERN. Dit heeft hij geschreven in het boek 'Het Bernini Misterie' (NL) of 'Angels and Demons' (EN). Ik moet dat boek nog steeds eens lezen, maar momenteel ben ik alle delen van 'The Hitchhikers Guide To The Galaxy' aan het lezen. Een regelrechte "must read" voor iedere nerd ;). Ik ken het terrein redelijk goed, tot aan 'Restaurant 2'. Het terrein is 1km bij 5km groot, dus ach, je kan er een hoop op kwijt.

Maar goed... dat is de korte Genève reis. Dinsdag ochtend vroeg(!) de deur uit en woensdagavond ben ik weer thuis.

De dag daarna krijg ik in eens iets nieuws voor mijn kiezen, namelijk dat Sandra met haar werk 3 dagen weg zijn. En nog wel naar het mooie en witte Lapland. In dit geval een stuk Lapland dat binnen de Zweedse grenzen valt. Het lijkt me fantastisch om daar naar toe te gaan. Zo'n omgeving heb ik al jaren fascinerend gevonden. Maar ja, 'collega's only', net als met mijn reizen. Haar snoepreisje wordt bekostigt door haar werk.
Can't have them all, zullen we maar zeggen...

Ze zal vertrekken met de bus richting Schiphol rond 6:00 uur als ik me niet vergis (op de donderdag iig). Of dat is iig de verzameltijd. Ik ben net goed en wel thuis, en in de nacht van mijn thuiskomst moet ik mijn lieve schat op de bus afzetten. Uiteraard doe ik dat met liefde, want ik weet best dat ze vaak genoeg mee had gewild op één van mijn reizen (Pisa, Padova, Heidelberg, Cork, Genève, Athene, Brussel, Abbingdon (bij Oxford), Brno en nog erg veel keren Genève). Nu steekt ze mij de loef af met een reis die ik echt met hart en ziel had willen maken. Ik gun het haar uit de diepste gronden van mijn hart. Op de zaterdag komt ze terug, effe wat leuks verzinnen voor haar terugkomst ;)

Gelukkig hebben we twee maanden later lekker zelf een mooie vliegreis kunnen boeken naar het zonnige zuiden. We hebben immers de vorige zomervakantie thuis gevierd in ons huis. Ik denk dat wij de verzorging wel verdient hebben. Zeker gezien we dan net (hopelijk) een klein kwartaal in ons huis samenwonen, dus een break en evaluatie zullen we misschien wel nodig hebben.

Pien, wie niet weg is, is gezien!

Gister (14 jan 2006) op kraambezoek geweest bij Claudia & (neef) Jeroen in Sweat Lake City (Zoetermeer). Pien is geboren 26 november 2005 en als flinke meid de wereld in gekomen. 't Is een prachtige meid die onder begeleiding van haar grote broer Luuk (en pa en ma) straks de wereld in kan kruipen.
Echter, heeft zij een schildklier die niet werkt. Dit betekent medicijnen slikken voor het leven. Ten opzichte van allerlei andere ziektes en problemen die een baby had kunnen hebben valt het allemaal nog mee. Uiteraard hebben mammie en pappie vooral in de eerste weken flink wat stress meegemaakt, daarbij staat Luuk ook nog even overal om heen te huppelen.
Gelukkig is de hele situatie nu wel weer relaxed. Misschien te makkelijk gezegd, maar ja ik heb hier geen ervaring mee, dus ik heb ook geen idee wat de juiste woorden ervoor moeten zijn.
Ow ow ow en The Best Thing is... ik heb haar effe vast mogen houden, altijf leuk :D

Het enige wat ik kan doen is de situatie inbeelden en mijn eigen toekomst een beetje bij elkaar te fantaseren naar de tijd dat we (Sandra en ik) ook voor springlevende invullen mogen zorgen in de lege kamers van ons huisje. Het lijkt me fantastisch namelijk :-)
Ook het bezig houden van Myrthe en Chantal (voor Chantal eigenlijk, die is af en toe lekker opstandig, hihi) op de verjaardagen is een echte fantasche uitdaging voor mij. Ik heb geen broers, geen broertjes, een kleiner neefje is er niet meer en de relatie met de familie in Almere is niet helemaal je-van-het.
Ik weet dus echt niets, dames en heren. Blanco velletje in mijn hoofd vol met wazig aantekeningen, maar praktisch geen ervaring, allemaal theoretische kennis. Dat is leuk, maar ook enorm spannend. En kinderen zijn nou eenmaal super om mee om te gaan. Nah ja, uiteraard zie ik nog wel momenteel alleen de leukste kanten en momenten. De lastige dingen zijn voor ons om eens te ontdekken en mee om te gaan. Ook al hebben we een hoop "use-cases" samen wel eens door gesproken van situatie die in onze beide families zijn voorgekomen (schreef ik diplomatiek). Eigenlijk bespreken we gewoon wat iedereen 'eigenlijk' had moeten doen.

Maar weer even snel met twee voeten op de grond... toch maar effe rustig aan doen! Laten we in hemelsnaam eerst een beginnen met samenwonen!

De Nationale IQ Test

Met Sandra samen eens lekker op haar slaapbank kijken naar de tv ipv zwoegen op de late avond in ons huis. Heerlijk, effe ontspannen. Maar nee, we zitten met de vers geprinte invulformulieren op schoot met een pen in de hand naar de tv te kijken. De Nationale IQ Test is op BNN vanavond.
Dus ditmaal gloeiende hoofden en koude neuzen ingespannen te kijken en te luisteren naar Jeroen Pauw die alle vragen voor leest.
Aan het eind van de avond de scores op gemaakt. Ik heb een zooi fouten gemaakt waarvan maar enkelen echt domme fouten gelukkig. Sandra had het idee dat dit niet lekker ging voor haar.
Aan het eind van de rit blijk ik een IQ te hebben van 123 en Sandra van 118. Dat is 5 puntjes verschil, dat is dus maar weinig. Effe ter info. 100 punten is een gemiddelde score. Aardig gescoort allebei dus. :)

Huisindeling

Gezien dat niet iedereen het begrijpt hoe ons huis er uit ziet, dan hier een plattegrond. Ik heb een zooi letters er in gezet om te benoemen wat iedere ruimte is:
A.) De woonkamer. Dit is een open ruimte van voor tot achter. Met toegang tot de tuin (grote M), keuken (B), gang (I) en woonkelder (K).
B.) De keuken.
C.) De achterslaapkamer. Deze zal nog wel even leeg blijven...
D.) WC in de badkamer
E.) Jacuzzi/ligbad in de badkamer
F.) De gangkast
G.) De kast in de voorslaapkamer
H.) De voorslaapkamer
I.) De gang
J.) Het halletje
K.) De (woon)kelder met ramen voor en achter voor heerlijk daglicht. De kelder zal gebruikt worden als slaapkamer (achterin, boven op de tekening) en studeerkamer (voor zijde, onder getekend)
L.) De kast naast ons bed.
M.) De tuin met de schuur. De schuur is 2 meter diep bij 7,5 meter lang gemaakt van betonplaten die zijn bewerkt als gecamoufleerde rode bakstenen.
N.) De voortuin.

Als je de maten wilt weten, dan kan je ze nu wel vinden en zien. Of de foto's misschien. En ja ik vind het leuk dit te vertellen en te laten zien, anders had ik het niet in mijn Blog opgenomen :)

The Voorburg Police Squad

1 januari 2006 reed ik de Van Halewijnlaan in. Op het hoekje van de zijstraat voor ons huis stond een wit politiebusje met wat buren er omheen. In de vroege ochtend van die dag rond 6 uur 's ochtends bleek er een randdebiel uit de buurt roekeloos een heel aantal auto's zwaar te hebben beschadigen. Een van de auto's (de rode auto op de foto's) is al total loss verklaard.

Aangekomen in onze nieuwe straat was ik uitgerust met een laptoptas en de cameratas met de digitale spiegelreflex fototoestel van mijn vader. Ik wou het huis eens goed op de foto zetten en direct na de photoshoot naar mijn oma rijden om de situatie van ons huis vanaf mijn laptop te laten zien.

Maar goed... in de straat verontwaardigde gezichten om de schades van enkele zelfs nieuwe auto's. Ik heb de cam gepakt en ik ben van alle schades foto's gaan maken. Wellicht kon ik daarmee mijn buren helpen. De politieagenten vonden dat wel handig om op de foto te hebben. Een agent heeft zelfs nog een achtergelaten stukje van de daders' auto op de aangetroffen plek vast gehouden om een beter situatie schets te krijgen.

Ik heb de foto's online gezet op mijn NIKHEF homedirectory. Zo kan iedereen de foto's lekker snel online downloaden zonder problemen en gebruiken voor de verzekeringsaangifte. Ook de polite toonde nog interesse. De buur van de rode auto heeft mij de naam van een agent gegeven die de zaak behandelde. Deze wilde graag de foto's bij het procesverbaal stoppen. Socialised dat ik ben heb ik ze gebeld op 0900-TUIG (0900-8844).

Na een aantal dagen werd ik teruggebeld, ook agenten hebben recht op vakantie natuurlijk. Tijdens het gesprek kwam ter sprake hoe hij de foto's kon bemachtigen. Ik antwoorde doodleuk: "u kunt ze downloaden". Waarna een korte stilte volgde met het antwoord: "ok, we hebben hier nog wel een Internet computer". Ik viel even van de stoel af dat ze niet zomaar Internet toegang hebben. Maar ja ... ik zit natuurlijk midden in het Internet, werkend bij het grootste Internet-knooppunt van Nederland. Ik voelde me verwend met de luxe en ik vond het jammer dat je politie nog niet zo enorm meeloopt in de technologische onwikkelingen (althans... zo'n indruk krijg ik ervan).

Als het goed is zijn de foto's gedownload en aan het procesverbaal toegevoegd. Enkele buren hebben al de URL gekregen van mij waar ze die foto's kunnen vonden voor hun verzekeringsaangiften. Ik hoop dat het nut heeft gehad en dat de politie de foto's hebben kunnen ontvangen.

De NIKHEF Nieuwjaarsborrel

Op het NIKHEF was er weer eens een nieuwjaarsborrel georganiseerd. Lekker in de ontvangst hal, biertap erbij, tafels met wijn, likeurs en whiskey's. Ditmaal zijn de wetenschapsveteranen van het NIKHEF ook uitgenodigd. De gemiddelde leeftijd steeg tot verboven de leeftijd van de oudste goede wiskey die op de tafels verspreid stonden.

Lekker gezellie met de collega's met een Rose in de handen lekker babbelen. Zo ook gebabbeld met Willem van Leeuwen met ditmaal een rode wijn in mijn handen. Eind vorig jaar is hij met pensioen, maar voor de lol helpt hij met natuurkundig onderzoek doen met behulp van het Grid - onze grote computerfaciliteit. Hij was in gesprek met een oud-directeur van het NIKHEF.

Deze directeur jongens-en-meisjes heeft langggg geleden zijn handtekening gezet onder een document dat de ontwikkeling aan het WWW publieklijk goed is geworden en ook de Grid computing ontwikkeling toegejuicht en actief aangemoedigd.

Wat hebben we hier aan vandaag? Momenteel mag iedereen vrij uit het WWW gebruiken. Daar heeft niemand ooit een cent voor betaald. Wel je Internet verbinding, maar je hebt niet betaald voor het gebruiken van het WWW gebeuren.

Op CERN -grootste natuurkundig instituut op deze aardbol bij Geneve- is er een dude met te veel vrije tijd met een ploegje mensen begonnen met de ontwikkeling van het WWW, vooral HTTP en HTML. Tim-Berners Lee werd niet altijd gewaardeerd, omdat er al een Europese standaard bestond (Gopher, wie kent het niet...).
Een hoop mensen hebben er op aangedrongen dat WWW meer toekomst had en na velen ontwikkelingen is het veel gebruikt in de wetenschappelijke hoek om documenten te delen.

Na dat het WWW gemeen goed is geworden en de opkomst van de browsers bij iedere wereldburger, zoals Mosaic, Netschape, Internet Explorer, Mozilla en anderen is het Internet en het WWW pas echt groot geworden.

Altijd leuk om van die oude mannetje eens echt te horen hoe het allemaal ging vroeger toen alles zo vers nieuw was. In dit geval verteld door mensen die deze ontwikkeling een bepaalde wending hebben opgestuurd.

Zo ook Willem zelf. Hij was een voorvechter van 'www.' gebruik, ipv allemaal moeilijke voorvoegsels en hij was de eerste WWW-server systeembeheerder. Ook niet onbelangrijk om de zooi te ontwikkelen in een wereld waar het Internet en WWW nog niet eens in de kinderschoenen stond.
In middels is het Internet en HTML pagina's op webservers met www. domeinnaam voorvoegsel niet meer weg te denken uit het straat beeld. Het is allemaal daar begonnen en groot geworden.

Het is super om in zo'n pioniers omgeving te werken!

Next big revolution: The Grid

Met de afstudeerhulpdienst...?

Voor het einde van 2005 heeft Eugenia (oude vriendin van de middelbare school) mij gebeld om een goede vriendin, een VIA (Vormgeving en Ontwerp van Interactie) studente, te helpen door feedback te geven over haar afstudeerverslag. Na o.a. mijn persoonlijke herinnering aan de hulp van mijn collega's op het NIKHEF besloot ik om een handje te helpen.
Ik heb met Marijns afstuderen ook zelf veel van verslagen lezen geleerd, doordat Sjors (de technische NIKHEF-begeleider van Marijn) zeer kritisch door Marijns verslag heen heeft gelezen.

Vlak na de jaarwisseling kreeg ik het verslag via de mail en heb ik flink hoofdstuk voor hoofdstuk kritisch gelezen. Ik kon gelukkig een hoop punten vinden die te verbeteren zijn. Dat levert weer een hoop werk op voor haar, maar zorgt wel voor een prachtig eindresultaat. Ik weet immers waar de docenten op zouden letten, gezien de docenten erg voorspelbare vragen zullen stellen. Althans... dat vind ik nu. Vroeger was dat wel anders, toen zag ik dat allemaal niet, omdat je zo gefocussed ben op je eigen werkbeschrijven dat je veel fouten niet meer kan zien. We zijn immers allemaal maar simpele mensen en een objectieve zelf-kritiek is erg lastig objectief te houden, ook al gaat het dan nog maar over je werkzaamheden.
Benedicta is nu bezig met die laatste punten op de 'i' zetten. Uit ervaring weet ik dat dit het meest dramatische moment is van je afstuderen. Je ziet de deadline voor je liggen en je hebt nog een hoop aan te passen aan je verslag. Het meest spannende moment zijn de 10 minuten voor je verdediging en het meest frustrerende moment is het wachten tussen je verdediging en het uitspreken van de uitslag. Zeker als er kritische vragen zijn gesteld die je niet lekker hebt kunnen beantwoorden.

Dat hele afstuderen is achteraf geweldig, iig voor mij. Het had pittige uitdagingen (de docenten begrijpen nog steeds niet wat ik nu eigenlijk echt gemaakt hebt en dat het nu in 40 landen op deze planeet draait), het had spanning, drama, frustratie en vooral blijdschap!

Ik hoop dat ik Benedicta goed genoeg heb kunnen helpen met haar verslag. Een beetje steun uit onverwachte hoek is altijd prettig.

First Post !

...zoals er op de Tweakers site nogwel eens wordt geschreeuwd als er een nieuw nieuwsartikel is geplaatst.

Gezien ik op mijn werk nu zit en maar eens wat moet gaan doen, denk ik dat ik er verstandig aan doe om asap verder te gaan. Waar ik geen idee heb wat asap voor mij betekent qua echte tijd. :)

Inmiddels al weer het einde van de dag... zometeen de bus 67 pakken van het Science Park terug naar Amstel Station, dan door met de metro of trein naar Amsterdam Centraal om daar vervolgens een trein via Haarlem of Schiphol naar Den Haag HS te nemen. En vandaar tram 9, 11 of 12 de laatste stap naar huis. Anderhalf uur iedere dag heen en weer. Je moet er wat voor over hebben om een toffe baan te hebben (en houden) die wat verder ligt in het land.

Onder weg bel ik mijn moeder dat ze het eten klaar kan maken. Ik ga zometeen met de Internationale trein naar HS toe en dan ben ik om 18:15 ongeveer thuis om gelijk aan tafel te schijven.
Ons huis is nog niet af, dus na het eten direct omkleden in de werkkleding om in volle vaart naar Sandra te rijden en daar te klussen.

De laatste loodjes nog in het huis. We zijn inmiddels vanaf 1 oktober 2004 tot aan nu bezig met de verbouwing. Maar ... (net als de laatste 9 maanden) zeg ik: "het einde is in zicht". Alleen nu kunnen we toch wel zeggen dat het toch echt eens af gaat zijn :)

Straks ga ik weer het houtwerk van twee deurposten in de gang zijde-glad schuren, dan kan Sandra die aanstaant weekend schoonmaken. Als niets ons tegen zit is het complete houtwerk van de hal en gang afgerond in dit weekend.
Joepie!!! weer een sub-mijlpaal afgerond. Op naar het voorkamertje en de kelder.

Ik heb wat grote foto's online gezet achter die link. Pas Op! hoog detail! en duurt dus effe om binnen te halen. Dit zijn overigens de verbeterde foto's. Gezien er een hoop gedraait online stonden... best lastig om een 21" CRT (=met beeldbuis) op zijn kant te moeten zetten om de foto's goed te zien.

Effe mijn lijstje met taken updaten op het krijtbord... effe alle troep bij elkaar pakken, effe mijn laptop detachen van mijn base-station, effe de koffie-bekertjes weggooien, horloge weer om en dit verhaal publiceren.

Deze dag is voor mij om qua NIKHEF werk, op naar de reis terug naar huis, het avond eten, klussen in huis, knutselen aan een PC voor Michael, lezen van een afstudeerverslag van de vriendin van Eugenia en dan naar bed om morgen weer optijd op te staan.