Een 'normaal' weekend

Bijna jarig, poeh... dan moet je weer bedenken wat je wil hebben.

Ik heb gelukkig een leuk lijstje kunnen bedenken:
-Leuke DVD (die ik nog niet heb het liefst)
-BlueTooth GPS Ontvanger
-Tennistas, schoudertas model waar een racket in kan en een zooi ballen en wat flesjes drinken.
-Keyboard: Logitech G15
-Luxe muismat voor gamers: dat is een grote lap, dun, geen gel pads, goed voor optische muizen en hoge precisie
-Geld, doekoe, centen, valuta in Euro's of Zwitserse francen.
-Een cadeau dat iets met racen of racerij te maken heeft
-Mijn eerste motorrijles
-... of een andere verassing, of iets dat ik handig kan gebruiken.

Dit jaar vier ik mijn 25 verjaardag wat sober. Alleen de directe familieleden op de avond van 11 mei zelf aan de koffie en voor een paar tennisvrienden regel ik nog wel wat op de tennisbaan op de zaterdag de 13de.
Het volgende feest wordt de house-warming in de zomer. Dan pakken we ook wat groter uit met meer mensen.

Eerst maar eens de laatste dingen regelen in en om het huis. We zijn vandaag al flink bezig geweest met het huishouden. Dat is op mijn stofzuigbeurt na afgerond voor het weekend. Morgen hebben we een inhaal-paas-viering, dus alles moest effe vandaag gebeuren.
We hebben zojuist ook 'James de Vaatwasser' ingewijdt, dus zometeen maar eens kijken of alles schoon en mooi uit de machine is gekomen.

Vanavond gaan we effe naar mijn moeder op de koffie. Dan nemen we de twee allerlaatste dozen bij oma mee. Die is dan ook einde verlost van onze troep. We hebben het voornamelijk in mijn oude kamer geparkeert. We moeten hier alles nog eerst inruimen voor we met nog meer troep aan kunnen komen. Ook zal ik vanavond mijn bureaustoel ophalen.
Ik heb tot nu toe steeds Sandra haar stoel moeten pakken of op mijn knietjes moeten zitten op de grond. Na vanavond wordt dat anders. Dan zit ik lekker op mijn eigen super de luxe stoel, gesponsord door mijn moeder (dat kado had ik nog te goed van mijn afstuderen). Die ga ik vanavond dus effe in elkaar zetten. :)

Vanavond kom ik niet alleen maar koffie drinken bij mijn moeder en spullen meenemen. We gaan ook vanavond de verhuiskaartjes afdrukken op dik papier. Ja ja beste lezers, die gaan dit weekend electronisch of fysiek de deur uit, respectievelijk voor vrienden en familie.

Big Brother and Sister

Het leventje in je eigen huis bevalt me prima. Niet dat ik het thuis (ouderlijkhuis) slecht had ofzo, totaal niet. Maar met al het goede gevoel zijn er ook wel wat nadeeltjes... Je moet overal zelfs voor zorgen. Hey, das een verrassing, wie had dat gedacht?

Ook die zelfverzorgendheid wordt steeds minder een probleem. Al is het vooral, omdat ik veel tips en hints van Sandra krijg die als een Big Sister vroeg of laat me wel weer kan betrappen op een detail dat ik anders of beter kan of moet doen. Ja ja, het valt niet mee, maar ik krijg het wel in mijn vingers.

Afgelopen vrijdag had ik mijn eerste verhuisdag opgenomen. Tja, het staat in je CAO dat je er 2 heb, dus nemen die hap! De hele opgegeven lijst afgewerkt en gelukkig Sandra ook nog blij kunnen verrassen dat ik de afwas gedaan heb. Nee, we hebben nog niet 'James de afwasser' ingewijdt, dus alles met het handje momenteel.
Uiteindelijk krijg je routine in een hoop dingen die het huishouden samen maken en dan wordt het allemaal veel makkelijker om alles schoon en netjes te houden.

In middels beginnen de eerste verhuiskaartjes binnen te komen. Gezellie :-)

We hebben al een ontwerpje voor onze verhuiskaartjes gemaakt. Een vrij eenvoudig, maar doeltreffend design. Dat komt jullie kant nog wel op (althans voor sommigen een hardcopy, voor sommigen digitaal en voor sommige lezers helaas niets (sorry!)).

Het Big Brother gedeelte gaat weer eens over Google Earth, een van de meest leuke gadget applicaties van Google. Onze omgeving, wellicht ook andere delen van Den Haag en de regio zijn geüpdate.
Als je de coördinaten kopieert: 52 04'34.04"N, 4 20'48.13"E.
Dan sta je direct in de tuin. De tuin staat er zo bij als een tijd terug toen de schuur net was gebouwd en het oude pad naar de oude schuur nog in de tuin lag. Een nostaligische Big Brother. :-)

Finally @ Pasen!

Het wonder is geschiet, het is echt waar, we zijn verhuist! Afgelopen weekend was het dan zover. Wij zijn officieel en fysiek geemigreerd naar Voorburg. Er zijn nog steeds puntjes op de welbekende 'i' te zetten, maar dat is minimalistisch.

In middels zijn zelfs de kapstokhaakjes aan de muur geschroeft en kunnen we nu netjes die krengen ook kwijt ipv over de achterkamer tafel.

We hebben in middels de Wirlpool ook al eens gebruikt. Dat is een feest voor je lijf! Heerlijk de jets die water rondsproeien van de zijkanten en de luchtbellen van onder. Persoonlijk zou ik zeggen een sterke aanrader mocht je nog in de keuze zijn voor een nieuwe bad.

Wat mij nog rest in de kelder is een bureaustoel. Sandra heeft er al 1, maar ik wil soms tegelijkertijd kunnen computeren en na een paar minuten gaan je knieen ook wel zeer doen.

Ow ja en dan ben ik nog het tapijt bijna vergeten... die gasten zijn vorige week vrijdag nog teruggekomen. Ze hebben de kelder vloer gelijmd en boven alles opnieuw strak gespannen. Het ligt nu eindelijke naar tevredenheid. Geen verstopte kamelen of klonten paaseieren meer. Gewoon lekker strak tapijt onder je voeten.

De laatste foto's beschrijven niet de huidige chaos in de voorslaapkamer, we hebben namelijk de kast even leeg gehaald. Wat gaat daar een hoop in! De hele kamer staat vol met dozen en in de kast lijkt het zo weinig. Ook heb ik geen foto van de kapstok (niet zo boeiend) en ook niet van de eet- en salontafel in ontblote vorm. Dat komt nog wel.

De foto's staan hier. Over een tijdje kunnen jullie kaartjes verwachten (die moeten we nog maken, dus duurt nog wel effe).

Anyone for Tennis?

Hier zit ik dan op mijn werk, last van een zooi spieren overal en nergens. Vooral mijn linker onderarm, mijn wijsvinger en mijn 'door het verbouwen in ons huis' gesloopte rechterknie voel ik het meeste.

Na week ik veel hoeveel jaren heb ik mijn tennisracket weer eens terhanden genomen. Samen met Izhar en Faik zijn we eens effe indoor gaan tennis. We hebben ons drie uur lang vermaakt op de baan en aan het eind van de dag vond ik persoonlijk het terug slaan van de bal met meer controle gebeuren. Ik vond het wel heftig dat ik het nog zo lang heb volgehouden. :-)
De meeste lichamelijke klachten komen bij mij naar voren door mijn lieve postuur. Mijn rechterwijvinger heb ik met het terugslaan van een onmogelijke bal geraakt met de rand van mijn tennisracket. Dat stukkie carbon-fiber gaf niet mee en een blauwe plek zit er aan te komen. Mijn linker onderarm voelt rottig, omdat ik linkshandig tennis.

Volgende week gaan we weer. Hopelijk hou ik er minder en minder klachten aan over en veeg ik Izhar eenvoudig van de baan. Mijn ultieme doel is eigenlijk gewoon meer in beweging komen en hopelijk mijn rechterknie weer in zijn oorspronkelijke staat terug te trainen.

Dus, iedereen die een keer mee wil, mail me (Martijn weet ik al) dan maken er een tennis-emaillijst van.

Private History

Als je je kamer opruimt kom je van alles tegen. In dit geval veel, heel veel papier werk. Momenteel is mijn langste loop baan bij het FOM (Fundamenteel Onderzoek der Materie). Die zijn mijn officiele werkgever nu al een tijdje, ook al werk ik dus bij het NIKHEF.
Voor die tijd zat ik bij TSA of TSA Group Delft. Een klein maar fijn IT-bedrijfje. Werk veel voor Schiphol enzo (althans vroeger iig). Ik ben begonnen voor mijn stage en weg gegaan vlakvoor ik aan mijn afstuderen begon. Achteraf ben ik blij dat ik er weg ben, ook al had ik er wellicht meer kunnen verdienen.
Voor TSA heb ik bij HSWS gewerkt. Het studenten uitzendbureau onder de Haagse Hogeschool.
Tarek, ik heb een werkbriefje gevonden waar op stond:
Gordijn, Gran Food. Hahaha, wat een verschrikking was dat! We moesten met 3 man een zeecontainer uitladen. Deze container zat vol met potje, zakjes en doosjes oosters eten. Echter... zijn deze doosjes nogal klein en een zeecontainer vol die je moet overstapelen op pallets is erg kut werk! Ik heb een maand geen Chinees meer willen eten en ieder potje dat mijn moeder van dat merk had was een gruwel.

Voor de HSWS heb ik 8 maanden bij de Konmar gewerkt (4 mei 2000 tot 30 januari 2001). Vandaag de dag kom ik nog oud-werknemers tegen in de winkel die me nog wel eens aanspreken. Ik heb het altijd wel leuk gehad op de werkvloer met mijn collefa's. De meest interessante en belangrijkste oud-collega kom ik nog dagelijks tegen, Sandra. Werken in de vers verbouwde Konmar Voorburg werd na 8 september 2000 toch even anders... Vooral door de collega's die ons tegenover elkaar achter de kassaplaatsen. Dan kom je niet aanwerken toe kan ik je vertellen!

Ja, ik zat (tactisch) bij de afreken-afdeling, veel vrouwen op die afdeling, hehe. Al was ik eigenlijk aangenomen om vooral de slijterij te bedienen op de donderdagavond en in het weekend. Die slijterij zat nogal slecht geplaatst buitenom. Ik was aangenomen als anti-overvals-wapen voor de slijterij. De kleine kassameisjes voelen zich toch wat minder op hun gemak in de donkere frisseavonden aan de andere kant van het pand. Ik vond het lekker rustig werk, hahaha :D

Voor die tijd was er alleen maar zakgeld en studie, er is een hoop verandert als ik nu naar mijn laatste salarisstrookje kijk ;)

Blind vervoer

Iedere dag ga ik met de tram, het spoor, nog een keer het spoor (of de metro) gevolgd door een bus van mijn huis naar mijn werk. Een trip van ong. 1,5 uur langs bussen, trams, metro's en treinen. Met als eind bestemming het NIKHEF.

Om dit traject te mogen berijden betaal ik per jaar zo'n 2800 euro in de vorm van een jaartrajectkaart plus 1 zone.

Een maand terug heb ik mijn nieuwe jaartrajectkaart ontvangen. Ik kreeg er spontaan 2, omdat de NS tegenwoordig die jaarabonnementen stilzwijgend verlengt, bedankt voor de non-communicatie er over! Alles is inmiddels geregeld en sinds 10 maart 2006 is deze kaart verlopen en 13 maart is mijn nieuwe abonnement in gegaan.

De grote grap is dat ik sindsdien reis met mijn oude pas! In Amsterdam wordt je altijd gecontroleerd om iedere bus of metro van het GVB in te stappen. Bij de HTM heb je soms een surprise-attack van surveillanten. Maar ondanks dat... ondanks alle treinconducteurs die mijn kaartje van dichtbij bekijken, alle buschauffeurs, alle Metro perron controlleurs, de trambestuurders en zelfs de surprise-controlleurs van de HTM hebben allemaal mij in die maand reizen niet verteld dat ik met een verlopen kaart reis!

Ik heb mijn goede pas altijd in de buurt, om even blond en stom over te komen. Het zinnetje: "00ps, sorry, dit is mijn goede kaart" heb ik steeds paraat in mijn hoofd, maar nog niet nodig gehad. En iedere keer denk ik dat ik de pisang ben, maar ik kom er nog steeds mee weg.

Waarom betaal ik in godsnaam zoveel geld voor die mongolen die mij moeten controleren? Ik heb naar mijn gevoel nu 200 euro onnodig betaald aan de NS voor mijn openbaar vervoerspas.

Carpet Not Right

Als je slentert in ons huis ga je op je smeugeltje. In de kelder ligt het tapijt los en hebben we een paar bulten waar een kameel jaloers op zal zijn. Gister waren er twee onderaannemertjes van de Carpet Not.

Na wat onbeschofte opmerkingen tegen mijn schoonvader over het feit dat, dan wel Sandra, dan wel ik er niet was, gingen ze toch eens kijken. Mijn schoonvader had ze horen smiespelen dat er allerlei dingen niet goed zijn. Hij heeft nog opgevangen dat een latje (met spijkertjes om je tapijt op aan te spannen) bij de dorpel vergeten vast te timmeren, yeah Right.
Ook hadden ze wat te zeiken over ons tapijt en het ondertapijt. We hebben het dikste ondertapijt gekocht (lekker zacht en superstevig), dat was weer niet goed voor dit type tapijt volgens de leggers. Het tapijt zelf was ook niet goed, hier zit te weinig rek in om het goed te spannen. Ons dure tapijt (nog net niet het duurste wat ze verkochten) was bedoelt voor kantoren. Best grappig dat dit tapijt prima ligt bij mijn ouders thuis en bij Sandra haar ouders zonder een bultrugwalvis verstopt onder het tapijt! Bedankt meneer de verkoper. Dus het advies van de verkoper is nul komma nul waard of de leggers zijn een stel beunhazen. Wellicht zit er een kern van waarheid in beide mogelijkheden...

Voor wat extra geld kunnen ze het tapijt in de kelder vastlijmen. Joepie, dan moet alles er uit. Nah ja, om het goed te krijgen zullen we het wel moeten doen. Dus ons bed, de kasten beneden, het bureau, de nachtkastjes en de cd/dvd-rekjes mogen de kelder uit! Argh... denk je godver net klaar te zijn met die shit!

In de woonkamer krijgen we dezelfde shit actie. Bij de trap naar beneden zit het tapijt vastgeplakt, dus dat betekent dat het voorkamer gedeelte en het achterkamer gedeelte apart van elkaar los gehaald zal worden om helemaal opnieuw opgespannen te worden. Dit betekent dus alles naar voren en naar achteren verschuiven voor dat alles weer op zijn plek gezet kan worden.

En dan hebben we het nog niet eens over de opspanningen in de gang en de twee bovenslaapkamertjes die ook op nieuwe mogen worden herlegd. Gelukkig is alles nog leeg.

Al met al weer een drama voor iets waarvan je denkt/hoopt dat het simpel en eenvoudig zou moeten zijn om het kwalitatief beste tapijt. Tis hier gezellig!