Met de afstudeerhulpdienst...?
Voor het einde van 2005 heeft Eugenia (oude vriendin van de middelbare school) mij gebeld om een goede vriendin, een VIA (Vormgeving en Ontwerp van Interactie) studente, te helpen door feedback te geven over haar afstudeerverslag. Na o.a. mijn persoonlijke herinnering aan de hulp van mijn collega's op het NIKHEF besloot ik om een handje te helpen.
Ik heb met Marijns afstuderen ook zelf veel van verslagen lezen geleerd, doordat Sjors (de technische NIKHEF-begeleider van Marijn) zeer kritisch door Marijns verslag heen heeft gelezen.
Vlak na de jaarwisseling kreeg ik het verslag via de mail en heb ik flink hoofdstuk voor hoofdstuk kritisch gelezen. Ik kon gelukkig een hoop punten vinden die te verbeteren zijn. Dat levert weer een hoop werk op voor haar, maar zorgt wel voor een prachtig eindresultaat. Ik weet immers waar de docenten op zouden letten, gezien de docenten erg voorspelbare vragen zullen stellen. Althans... dat vind ik nu. Vroeger was dat wel anders, toen zag ik dat allemaal niet, omdat je zo gefocussed ben op je eigen werkbeschrijven dat je veel fouten niet meer kan zien. We zijn immers allemaal maar simpele mensen en een objectieve zelf-kritiek is erg lastig objectief te houden, ook al gaat het dan nog maar over je werkzaamheden.
Benedicta is nu bezig met die laatste punten op de 'i' zetten. Uit ervaring weet ik dat dit het meest dramatische moment is van je afstuderen. Je ziet de deadline voor je liggen en je hebt nog een hoop aan te passen aan je verslag. Het meest spannende moment zijn de 10 minuten voor je verdediging en het meest frustrerende moment is het wachten tussen je verdediging en het uitspreken van de uitslag. Zeker als er kritische vragen zijn gesteld die je niet lekker hebt kunnen beantwoorden.
Dat hele afstuderen is achteraf geweldig, iig voor mij. Het had pittige uitdagingen (de docenten begrijpen nog steeds niet wat ik nu eigenlijk echt gemaakt hebt en dat het nu in 40 landen op deze planeet draait), het had spanning, drama, frustratie en vooral blijdschap!
Ik hoop dat ik Benedicta goed genoeg heb kunnen helpen met haar verslag. Een beetje steun uit onverwachte hoek is altijd prettig.
Ik heb met Marijns afstuderen ook zelf veel van verslagen lezen geleerd, doordat Sjors (de technische NIKHEF-begeleider van Marijn) zeer kritisch door Marijns verslag heen heeft gelezen.
Vlak na de jaarwisseling kreeg ik het verslag via de mail en heb ik flink hoofdstuk voor hoofdstuk kritisch gelezen. Ik kon gelukkig een hoop punten vinden die te verbeteren zijn. Dat levert weer een hoop werk op voor haar, maar zorgt wel voor een prachtig eindresultaat. Ik weet immers waar de docenten op zouden letten, gezien de docenten erg voorspelbare vragen zullen stellen. Althans... dat vind ik nu. Vroeger was dat wel anders, toen zag ik dat allemaal niet, omdat je zo gefocussed ben op je eigen werkbeschrijven dat je veel fouten niet meer kan zien. We zijn immers allemaal maar simpele mensen en een objectieve zelf-kritiek is erg lastig objectief te houden, ook al gaat het dan nog maar over je werkzaamheden.
Benedicta is nu bezig met die laatste punten op de 'i' zetten. Uit ervaring weet ik dat dit het meest dramatische moment is van je afstuderen. Je ziet de deadline voor je liggen en je hebt nog een hoop aan te passen aan je verslag. Het meest spannende moment zijn de 10 minuten voor je verdediging en het meest frustrerende moment is het wachten tussen je verdediging en het uitspreken van de uitslag. Zeker als er kritische vragen zijn gesteld die je niet lekker hebt kunnen beantwoorden.
Dat hele afstuderen is achteraf geweldig, iig voor mij. Het had pittige uitdagingen (de docenten begrijpen nog steeds niet wat ik nu eigenlijk echt gemaakt hebt en dat het nu in 40 landen op deze planeet draait), het had spanning, drama, frustratie en vooral blijdschap!
Ik hoop dat ik Benedicta goed genoeg heb kunnen helpen met haar verslag. Een beetje steun uit onverwachte hoek is altijd prettig.

0 reacties:
Een reactie posten
Aanmelden bij Reacties posten [Atom]
<< Homepage