To San Diego, California, USA
Normaal gesproken houden we dit type bijeenkomsten dichter bij huis, maar ditmaal gingen we ervoor naar San Diego California. Via de 'Twin Cities' ook wel Minneapolis/St. Paul vlogen we door naar San Diego. Ik reisde dit keer samen met mijn collega, dus we hadden gelijk de gelegenheid om wat dingetjes te bespreken en gewoon wat lol te hebben. De week van te voren hadden we op Internet gelezen dat iemand het vliegtuig Inflight-entertainment systeem over de rooie kon helpen door in het Tetris spel op de verkeerde knoppen te drukken.
Dus... nerds dat we zijn hebben we ook geprobeerd om het Inflight-entertainment systeem over te nemen met als doel al een film te bekijken terwijl we aan het taxien met het vliegtuig zijn. We zagen het lege scherm met het North West Airlines logo voor ons. Als je dan op de controler drukt dan kan je de helderheid van het scherm en het volume via je persoonlijke controler beinvloeden. Dus... we hadden contact met het systeempie vanaf de stoel.
Ik was er als eerst achter gekomen dat als je de Mode-knop combineert met 1 van de 4 gekleurde knoppen, dat mijn scherm even op zwart ging waarna het weer op kwam met het NWA logo. Hmmmmmm... It's alive! :-)
We zijn toen samen naar andere combinaties aan het zoeken geweest, maar hebben natuurlijk ook de gevonden combinatie samen versneld herhaald. En wow!, we hadden de schermpjes ook bij andere mensen gereset. Dus, zwart scherm, effe niets en dan het NWA logo. Na nog meer gekloot kwamen we in het hoofdmenu. Yes!!! David kon even browsen door de selectie aan films en toen *ploep* was het system uitgezet. We waren al op de landingsbaan en ginen opstijgen. Helaas, nu is het systeem uit. Ach ja, op naar San Diego.
Onderweg heb ik lekker genoten van de films die er aangeboden werden, maar ik heb het meest gelachen om de aflevering Top Gear die ik had meegenomen op mijn laptop. Voor de fans: dit was de aflevering waarin ze drie verschillende tractoren gingen gebruiken om hun eigen bio-diesel te maken.
David is een frequent-flyer bij de KLM. Dus mochten we naar de luxe lounge van NWA in Minneapolis. Daar was iets dat lijkt op Wireless Internet en goede koffie. Wat?! Goede koffie in Amerika? Wat blijkt... er staat hier een DE (Douwe Egberts) koffie automaat. Go figure.
We hebben ook nog effe wat gegeten bij de Subway. Bij de Subway (ook in Nederland tegenwoordig) kan je dus belegde broodjes bestellen. Deze broodjes beleggen ze voor je op basis van je keuzes. Je kiest een type broodje, je kiest het vlees, je kiest de onderdelen van je salade (12 bakken met groente, daarna kies je de dressings en sausjes voor op je broodje en bij de kassa kies je wat je wilt drinken, gevolgt door een mogelijke keuze uit nog iets voor erbij. Tegen de tijd dat je klaar bent met alle keuzes heb je praktisch geen honger meer en vroeg ik me af waarom ik niet naar de Mac was gegaan aan de overkant van de hal. Het broodje was het wachten wel waard, maar damn keuzes, keuzes, keuzes... je wordt er gek van.
Uiteindelijk komen we dan aan in San Diego. Deze stad ligt praktisch naar de Mexicaanse grens, dus die invloeden kom je vooral tegen in de type mensen die hier werken en het gemiddelde eten hier. San Diego ligt aan de Stille Oceaan (the Pacific Ocean) en is een grote havenstad. Naast de commerciele haven is hier ook de grootste Amerikaanse marine haven. Maar naast de haven ligt nog het vliegveld van de marine. Dit vliegveld is ongeveer twee a drie keer zo groot als het commerciele vliegveld. Wat je dus iedere dag zo'n beetje kan horen is straaljager die bijna over de stad vliegt. Creapy... misschien als je in Den Helder of Texel woont kan je hier anders over denken.
We hebben onze huurauto opgehaald en met onze Saturn (het merk) Ion (het type) zijn we de Pacific Highway opgegaan richting Los Angeles. Om in L.A. te komen zouden we 4 uur moeten door rijden, dus dat deden we maar niet. Na 15 minuten zijn we bij La Holya er af gegaan en richting de Ambassy Suites hotel gestopt.
Onze hotelkamer bleek een suite. Sweeeet!!! De suite bestaat uit een 'living' met een bank, een platte breedbeeld tv en een magnetron. Je kan dan doorlopen tot in de gang waar je rechtdoor de badkamer in kan lopen of rechtsaf de slaapkamer in. De slaapkamer heeft wederom een TV (je zou zonder komen te zitten!), een mooi uitzicht op de palmbomen en natuurlijk een ruim en luxe bed. Nice... ;-)
Ik heb met David nog effe een hapje gegeten in het cafe van het hotel en daarna zijn we ieder naar onze kamers gegaan. Ik heb mijn presentatie nog effe doorgelezen en na 5 minuten tv kijken ben ik ingestort. Morgen begint de dag al vroeg op de University of California: San Diego en ik moet een beetje scherp zijn. Dus....z.z.zzz.z.zZZZZZZZZzzzzzZZZZZzzzz
Dus... nerds dat we zijn hebben we ook geprobeerd om het Inflight-entertainment systeem over te nemen met als doel al een film te bekijken terwijl we aan het taxien met het vliegtuig zijn. We zagen het lege scherm met het North West Airlines logo voor ons. Als je dan op de controler drukt dan kan je de helderheid van het scherm en het volume via je persoonlijke controler beinvloeden. Dus... we hadden contact met het systeempie vanaf de stoel.
Ik was er als eerst achter gekomen dat als je de Mode-knop combineert met 1 van de 4 gekleurde knoppen, dat mijn scherm even op zwart ging waarna het weer op kwam met het NWA logo. Hmmmmmm... It's alive! :-)
We zijn toen samen naar andere combinaties aan het zoeken geweest, maar hebben natuurlijk ook de gevonden combinatie samen versneld herhaald. En wow!, we hadden de schermpjes ook bij andere mensen gereset. Dus, zwart scherm, effe niets en dan het NWA logo. Na nog meer gekloot kwamen we in het hoofdmenu. Yes!!! David kon even browsen door de selectie aan films en toen *ploep* was het system uitgezet. We waren al op de landingsbaan en ginen opstijgen. Helaas, nu is het systeem uit. Ach ja, op naar San Diego.
Onderweg heb ik lekker genoten van de films die er aangeboden werden, maar ik heb het meest gelachen om de aflevering Top Gear die ik had meegenomen op mijn laptop. Voor de fans: dit was de aflevering waarin ze drie verschillende tractoren gingen gebruiken om hun eigen bio-diesel te maken.
David is een frequent-flyer bij de KLM. Dus mochten we naar de luxe lounge van NWA in Minneapolis. Daar was iets dat lijkt op Wireless Internet en goede koffie. Wat?! Goede koffie in Amerika? Wat blijkt... er staat hier een DE (Douwe Egberts) koffie automaat. Go figure.
We hebben ook nog effe wat gegeten bij de Subway. Bij de Subway (ook in Nederland tegenwoordig) kan je dus belegde broodjes bestellen. Deze broodjes beleggen ze voor je op basis van je keuzes. Je kiest een type broodje, je kiest het vlees, je kiest de onderdelen van je salade (12 bakken met groente, daarna kies je de dressings en sausjes voor op je broodje en bij de kassa kies je wat je wilt drinken, gevolgt door een mogelijke keuze uit nog iets voor erbij. Tegen de tijd dat je klaar bent met alle keuzes heb je praktisch geen honger meer en vroeg ik me af waarom ik niet naar de Mac was gegaan aan de overkant van de hal. Het broodje was het wachten wel waard, maar damn keuzes, keuzes, keuzes... je wordt er gek van.
Uiteindelijk komen we dan aan in San Diego. Deze stad ligt praktisch naar de Mexicaanse grens, dus die invloeden kom je vooral tegen in de type mensen die hier werken en het gemiddelde eten hier. San Diego ligt aan de Stille Oceaan (the Pacific Ocean) en is een grote havenstad. Naast de commerciele haven is hier ook de grootste Amerikaanse marine haven. Maar naast de haven ligt nog het vliegveld van de marine. Dit vliegveld is ongeveer twee a drie keer zo groot als het commerciele vliegveld. Wat je dus iedere dag zo'n beetje kan horen is straaljager die bijna over de stad vliegt. Creapy... misschien als je in Den Helder of Texel woont kan je hier anders over denken.
We hebben onze huurauto opgehaald en met onze Saturn (het merk) Ion (het type) zijn we de Pacific Highway opgegaan richting Los Angeles. Om in L.A. te komen zouden we 4 uur moeten door rijden, dus dat deden we maar niet. Na 15 minuten zijn we bij La Holya er af gegaan en richting de Ambassy Suites hotel gestopt.
Onze hotelkamer bleek een suite. Sweeeet!!! De suite bestaat uit een 'living' met een bank, een platte breedbeeld tv en een magnetron. Je kan dan doorlopen tot in de gang waar je rechtdoor de badkamer in kan lopen of rechtsaf de slaapkamer in. De slaapkamer heeft wederom een TV (je zou zonder komen te zitten!), een mooi uitzicht op de palmbomen en natuurlijk een ruim en luxe bed. Nice... ;-)
Ik heb met David nog effe een hapje gegeten in het cafe van het hotel en daarna zijn we ieder naar onze kamers gegaan. Ik heb mijn presentatie nog effe doorgelezen en na 5 minuten tv kijken ben ik ingestort. Morgen begint de dag al vroeg op de University of California: San Diego en ik moet een beetje scherp zijn. Dus....z.z.zzz.z.zZZZZZZZZzzzzzZZZZZzzzz
gepost door Oscar op
18:56
0 reacties:
Een reactie posten
Aanmelden bij Reacties posten [Atom]
<< Homepage