Chapel Hill deel 2 - The report

Na een goede nachtrust begon de maandagochtend; de start de conferentie week. Eerst maar eens ontbijten. De mogelijkheden zijn vrij eenvoudig, want je kan kiezen uit:
- warm water, voor de thee
- warm water met koffie smaak en dat durven ze koffie te noemen!
- vers fruit (soms wat TE vers fruit)
- yoghurt met een chemisch smaakje dat aarbei of framboos moest voorstellen (en dat heeft gefaalt...)
- wafels (op dag twee ben ik er achtergekomen dat die moesten worden geroosterd)
- bagels (op dag drie heb ik gemerkt dat ze smaak krijgen als je ze roosterd)
- pindakaas van het merk "Peter Pan"
- en nog wat andere niet zo significante dingetjes
Dus het ontbijt was nogal FUBAR (Fucked Up Beyond All Recognision/Repair).

Ik kreeg na het ontbijt een rit aangeboden om met mijn collega's uit Europa naar het Friday Center te gaan. De rit is maar 5 minuten, maar het is daar nogal fris buiten. Uiteindelijk daar aangekomen begon het in ieder geval gezellig. Op deze afgelegen locatie heb ik weer veel collega's terug gezien IRL (In Real Life) die ik normaal slechts via email of (zeldzaam) via de telefoon spreek.

Na iedere conferentiedag gingen we lekker uit eten. Nah ja lekker... de steaks of hamburgers zijn gigantisch in Amerika, maar alleen in het nette restaurant van de eerste avond was het echt uitmuntend goed. De rest is al snel richting Burger King kwaliteit. Het is nog niet het samengeperste vlees van de Mac, maar toch had ik beter verwacht.

Wat me verder EXTREEM op viel is dat Amerikanen geen televisie kunnen missen. Ieder cafe heeft gemiddeld twee verschillende kanalen gedisplayed op 2, 4 of nog meer televisies of flatscreens. Ik heb geen idee waarom die mensen dat zo extreem aanbidden. Hun televisie lijkt wel de echte religie. Verder heb ik voor het eerst echte HD-TV gezien. In dit geval was het uitgesproken sportkanaal ESPN in HD. In dit geval ging het om de Chapel Hill Tar Heels tegen Texas Tech (de Technische Universiteit van Texas, er zijn dus andere). Dit is college basketball en dat is in de USA HOT! Het was uberhaupt een spannende wedstrijd, maar het was gewoon indrukwekkend om dat in HD-TV te beleven. Het werd geprojecteerd op een scherm van 2 bij 3,5 meter en de kwaliteit was spetterend. Je kan de zweetdruppels tellen van alle spelers en je kan ook de details van de zaal, de vloer en het publiek goed zien. Als het zover is in Nederland wil ik ook HD-TV! Wat een verschil met standaard TV.

Chapel Hill is een uitgestrekt dorp (ze noemen het een stad...) om de universiteit heen. De stadskern bestaat voor een overgroot deel uit gebouwen die verbonden zijn met de universitet. Het is zeer bizar om te zien dat er overal gebouwen staan met een koloniaal uiterlijk. Je moet dan denken aan de architectuur die je doet denken aan Capital Hill in Washington D.C. Alle gebouwen hebben van die Griekse pilaren en van die driehoeksvormen boven de pilaren. Ook als er geen pilaren staan ;-) De rest is cafe's en studentenhuizen.

Gelukkig hadden we iedere avond 'Designated Dave' ook wel de Bob, alleen heet die Dave. Designated Dave kon het groepje van max 5 personen vervoeren van het hotel naar het centrum om te eten en terug. Laat het maar aan de Amerikanen over om zo'n gigantisch land zo oneconomisch mogelijk in te delen. De afstand van het centrum tot het hotel is ongeveer 5,5 kilometer.

Op de vrijdag ging ik rustig aan met de taxi weer terug naar het vliegveld. Het openbaar vervoer is daar nogal zwak aanwezig al is het wel spotgoedkoop. De reis terug naar huis heb ik in een roes meegemaakt. Ik was zo moe van die week dat ik alleen maar aan Sandra, ons huis en ons bed kon denken. Ik heb nog geprobeerd te werken, maar dat viel me een beetje te zwaar in het vliegtuig.

Klein detail over de terug vlucht... de controles om de USA uit te komen zijn veel minder streng. Je krijgt het geval als of ze je liever kwijt dan rijk zijn. Nah ja... ook weer geleerd ;-)

Linkje naar te weinig foto's van een niet-zo-interessant plaats Chapel Hill